بخل
بَخِلَ(n. ac. بَخَل)
بَخُلَ(n. ac. بُخْل)
a. [Bi
or
'Ala
or
'An], Was niggardly with.
بَخَّلَأَبْخَلَa. Accused of niggardliness.
تَبَاْخَلَ
a. [Bi
or
'Ala], Was niggardly to.
بُخْل
بَخَلa. Avarice, niggardliness, parsimony.
بَاْخِلa. see 25
بَخِيْل
(pl.
بُخَلَآءُ)
a. Niggard, miser; stingy, avaricious, penurious.