فلع

فَلَعَ(n. ac. فَلْع)
a. Clave, split, rent; cracked; cut.

فَلَّعَa. see I
تَفَلَّعَإِنْفَلَعَa. Pass. of I.
فَلْع
(pl.
فُلُوْع)
a. Split, cleft, fissure; crack.

فِلْعa. see 1
فِلْعَة
(pl.
فِلَع).
a. Slice of a camel's hump.

مِفْلَعa. see 26
فَاْلِعَة
(pl.
فَوَاْلِعُ)
a. Misfortune, calamity.

فَلُوْع
(pl.
فُلُع)
a. Sharp, keen.

مُفَلَّعَة
a. Patched (water-skin).