عسب
عَسَب(n. ac. عَسْب)
a. Covered (stallion).
b. Hired a stallion.
عَسَّبَ
a. [ coll. ], Weeded.
أَعْسَبَa. Ran away.
عَسِيْب
(pl.
عُسْب
عُسُب عُسْبَاْن)
a. Tail-bone.
b. Instep.
c. Shaft, handle of a pen.
d. Crevice, fissure.
N. Ag.
عَسَّبَa. Weeder, hoer.
يَعْسُوْب (pl.
يَعَاسِيْب)
a. Lord, chief.
b. Kingbee.
c. A species of partidge.
d. Blaze, white spot ( on a horse ).
e. Gold.
f. A kind of moth.
عُسْبُر
a. panther.
عِسْبِق
a. A plant.