رصرص
رَصْرَصَ
a. Made firm, solid, compact (building).
b. Stopped, plugged (tooth).
c. [Fī], Stopped in (place).
رصرص: رَصْرَص: بَرَّد، أصابه البَرْد، قرَّس، ارتعدت فرائصه من البرد، وارتعدت فرائصه من الخوف (بوشر).
رَصْرَص: بَرد، خَصِر، وتستعمل مجازاً بمعنى أضاع وقته مترقباً، قام ينظر فارغاً، مَلَّ من الانتظار (بوشر).
رَصْرَص: بَرد، خَصِر، وتستعمل مجازاً بمعنى أضاع وقته مترقباً، قام ينظر فارغاً، مَلَّ من الانتظار (بوشر).