بتل
بَتَلَ(n. ac.
بَتْل)
a. Cut, cut off; detached, separated.
b. Distinguished.
بَتَّلَ
a. [Ila], Consecrated himself to God.
تَبَتَّلَa. see II
إِنْبَتَلَa. Pass. of
بَتْل
بَتُوْلa. Virgin, maid; vestal, nun.
b. [art.], The Virgin (Mary).
بَتُوْلِيَّةa. Virginity, maidenhood.
بَتْلَوْجيَّا
G.
a. Pathology.