سقف
سَقَفَ(n. ac. سَقْف)
a. Roofed, roofed over.
سَقَّفَa. Ceiled, made a ceiling to.
b. see I
سَقْف
(pl.
سُقْف
سُقُف
سُقُوْف
27)
a. Roof.
b. Ceiling.
أَسْقَفُa. Tall, lanky; big-boned.
سَقِيْفَة
(pl.
سَقَاْئِفُ)
a. Roof; eaves, gable.
b. Plank.
c. Bench, settle.
d. Splint.
أُسْقُف
G. (pl.
أَسَاْقِفُ
أَسَاْقِفَة)
a. Bishop.
أُسْقُفِيَّة
a. Bishopric; episcopate.